สามวันหยุดที่ผ่านมา ครอบครัวบุ๊คแอบหนีไปเที่ยวกาญจนบุรี


ดูจากชื่อเอนทรี่ ราวกับจะไปด้วยรถไฟ..
อันที่จริงไม่ใช่หรอก ฮ่าๆ 
ไปรถฮอนด้าแจซคันเดิมที่บ้านเนี่ยล่ะ
แล้วบุ๊คก็เคยไปแล้วหลายครั้งด้วย 
ล่าสุดไปตุลาฯ ค้างหนึ่งคืน
ตอนนั้นเน้นเรื่องไปทำบุญ ไหว้พระ เททอง

คราวนี้เน้นเที่ยว~ สามวันสองคืน
ไปพักที่เดิม เป็นเรือนแพ ชื่อริเวอร์แคว พาราไดซ์
ปกติเห็นว่าเค้าไม่ให้คนไทยพัก รับแต่ทัวร์รัสเซีย
แต่ก็อย่างว่านะ เมืองไทยมีระบบอุปถัมป์! อิอิ 
ที่พัก,, บุ๊คอยู่ห้องริมสุดแน่ะ 
นี่ล่ะที่พักเรา ห้องบุ๊คริมนู่นนนแน่ะ
 
วันแรกไม่ได้ทำอะไรมาก
ถึงที่พักก็เปลี่ยนเสื้อ กระโดดตู้มลงแม่น้ำแคว 
(แล้วก็เจ็บขา เพราะไม่ทันดูให้ดีว่าน้ำตื้นมาก5555)
ลอยไปลอยมา โดนน้ำพัดลอยไป แล้วก็ปีนมาลงให้น้ำพัดไปอีก
แลดูไร้สาระ แต่มันเป็นบ้าเลย 
ตอนนั้นท้องฟ้าสีสวยมากเลยล่ะ
แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ เสียดายนิดนึง แหะๆ

วันที่สองไปวัดสุนันทวนาราม
เป็นวัดป่าที่เงียบสงบและบรรยากาศดีสุดๆ 
มีเจ้าอาวาสเป็นคนญี่ปุ่น และเป็นวัดที่หน้าตาแปลกจากวัดไทยทั่วไป
นี่พระอุโบสถล่ะ 
พระอุโบสถ ทำจากไม้ 
ส่วนนี่เจดีย์
นี่ก็เจดีย์
 
แล้วพอไปแอบค้นข้อมูลมาเพิ่ม ก็พบว่า
ทั้งพระอุโบสถและเจดีย์ ก็ได้คุณนิธิ สถาปิตานนท์มาออกแบบด้วย!
สุดยอดไปเลยเนอะ~

ทีนี้ก็ไปเขื่อนวชิราลงกรณต่อ
ลิงดุมาก! 
ใครมีปิ๊กอัพ ตายสถานเดียว....
ลิง ลิง ลิง ลิง
ปกติลิงไม่ชอบเด็กและผู้หญิง รูปนี้พ่อเลยเป็นหน่วยกล้าตายไปถ่ายให้ 
ข้างหลังเป็นน้ำในเขื่อน  
 
จากนั้นก็ไปสังขละบุรีต่อ
เจดีย์หน้าตาพิลึกมาก ให้ตายเถอะ =w='
เจดีย์ที่นี่สร้างจำลองเจดีย์พุทธคยาของอินเดีย
ข้างในมีพระบรมสารีริกธาตุกระดูกนิ้วหัวแม่มือขวาด้วยนะ 
เจดีย์พุทธคยา
 
วันที่สาม(วันนี้!)
วันนี้จะกลับแล้ว
แอบแวะน้ำตกไทรโยคใหญ่
แม่บอกว่ามันไม่มีอะไรมาก เพราะแม่กับพ่อเคยมาก่อนแต่งงาน
ปรากฏว่า กว้างชิบเป๋ง ตอนนั้นคงเป็นเพราะแม่ขึ้เกียจเดินน่ะสิ ฮ่าๆ
แล้วก็แอบเดินเล่นนานมาก คนกลับกันหมดแล้ว
เลยเหมือนทั้งอุทยานเป็นของเรา(จริงๆก็ไม่ขนาดนั้น) 
เดินไปดูทั่วเลย
ดูพุต้นน้ำ
พุต้นน้ำ
เป็นจุดที่น้ำออกมาจากดิน กลายเป็นน้ำตกไทรโยคใหญ่และไทรโยคเล็ก  
 
ดูหม้อหุงข้าวทหารญี่ปุ่น
หม้อหุงข้าวและ..จอมปลวก 
ในรูปคือแม่บุ๊คที่กำลังส่องจอมปลวก หาเลขเด็ด  5555 
 
และสะพานแขวน...
มุมมองจากสะพานแขวน 
มองไปใต้สะพานแขวน มีฝรั่งล่องแพกันเป็นตับ  ดี! เงินเข้าประเทศๆ
ตอนนี้สะพานแขวนซ่อมอยู่ล่ะ เดินได้ทีละ 5 คน,, หวาดเสียวมาก 

 
 
และแล้ว 
ในที่สุดก็กลับมาถึงบ้านด้วยดี


แต่ถึงทริปจบ อารมณ์มันไม่จบตามอะ
คิดถึงเสียงน้ำไหลยามนอน คิดถึงอากาศเย็นและหมอกยามเช้า 
เลยหาเพลงมนต์ไทรโยคมานั่งฟัง
ชอบทุกเวอร์ชัน แต่ริชแมนทอยมันดีแฮะ แหะๆ
.
.
.

จับมาเป็นชื่อเอนทรี่นี้ซะเลย
"วาว วาว เสียงรถไฟวิ่งไปฤทัยครื้นเครง~" ^^